Mycom & Mylife

วันก่อน เป็นวันเกิดผมเอง แต่ที่ขอบคุณช้าเพราะรูปได้มาช้าอะนะ โทษที พวกเพื่อนของกระผมได้กรุณาผมกระผมไปกินอาหารกัน อย่างสนุกสนาน

ความจริงต้องท้าวความก่อน นะครับ ผมเนี่ยชอบคิดเสมอเลยว่า วันเกิดผมเนี่ย อยู่ผิดช่วงเวลาเพราะจะเกิดช่วงหลังปิดเทอมใหญ่ ช่วงก่อนเปิดเทอม พอดี คือช่วงที่ค่าย ต่าง ๆ เริ่มหยุด คนส่วนใหญ่จะอยู่บ้าน ยิ่งที่บ้านของตัวกระผมเอง ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับวันเกิดเท่าไหร่ ก็เลยเป็นว่า งานวันเกิดที่ผมจำได้ครั้งแรกก็ตอนเรียนปี สองเข้าไปแล้ว

ถึงแม้ครั้งนี้จะมิใช่ครั้งแรก แต่สำหรับกระผมแล้ว มันก็มีความสำคัญมาก ๆ จำได้ว่า วันนั้น ผมคิดว่าคงเป็นวันเกิดธรรมดาเหมือนทุกปี คืออยู่คนเดียวเป็นส่วนใหญ่ เช้าก็ไปดูหนัง ที่ siam dis มั้งแล้วก็นั่งอ่านหนังสือที่พารากอน หาความสุขเท่าที่คนเดียวจะทำได้

เย็นวันนั้น มีเพื่อนโทรมา บอกว่าจะไปเลี้ยงกัน ผมก็รู้สึกดีใจจนออกนอกหน้าเลยทีเดียวครับ เพราะไม่คิดว่าเพื่อนมันจะจำได้ด้วย TT

รูปห่วยไปนิด ครับ เป็นกล้องเพื่อนครับ ไม่แน่ใจว่ามือถือป่าว 

ที่เด็ดสุด คือ เค้กครับ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ ผมไม่ชอบเค้ก ที่มีครีม มาก ๆ เพราะแหยะ ๆ และไม่ชอบ สตอเบอรี่ด้วย ซึ่งคงมีไม่กี่คนหรอกครับ ที่จำได้ว่าผมไม่ชอบ ผมคิดว่ามันอร่อยมาก ๆ เลยนะครับ

จำได้ว่าวันนั้น ผมคิดว่า ผมโชคดีแล้วครับ ที่ได้มารู้จักเพื่อนพวกนี้

ถ้าพวกมันไม่บอกว่า เพราะที่ร้าน มีแต่เค้ก รสนี้อะนะ

ขอบคุณ พ่อ แม่ ที่เลี้ยงดู เป็นที่พึ่งพิงแก่ผมมาตลอดมาจนผ่านไปอีกปีได้

ขอบคุณ แจ้ โจ๊ก พี่ต้น ต้อง ไอซ์ ท๊อป หมี สำหรับงาน

ขอบคุณ นก น้ำอ้อย จิ๋บ จอย mm เจน โจ้ วรรณ ที่จำกันได้

ปล ผมดูภายนอก เป็นคนเครียด ๆ นะ แต่ จริง ๆ แล้ว เป็นคนอ่อนไหวนะ TT ไม่รู้ปีหน้า จะเหลือเพื่อนเราที่เจอกันได้อีกซักกี่คน